Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

1978-2014 - Γυμνάσιο Θηλέων Τούμπας - 36 χρόνια μετά - 36 years later



36 χρόνια κύλησαν από το τελευταίο χτύπημα του κουδουνιού , στο Γυμνάσιο Θηλέων Τούμπας. Ξανανταμώσαμε, με την ίδια χαρά που είχαμε σκορπίσει για το ταξίδι της ζωής μας...  Αγκαλιαστήκαμε, είπαμε τα ονόματά μας για λόγους ταυτοποίησης... , πήραμε παρουσίες, φιλιά και χαμόγελα. Ηπιαμε, κρασάκι λευκό και κόκκινο,  - τσιπουράκι γράπα, ηπειρώτικο ... μιλήσαμε για την πορεία της ζωής μας...και επειδή ο χρόνος δεν ήταν αρκετός,   το ραντεβού μας με της φίλες της καρδιάς μας & της εφηβείας μας, ανανεώθηκε για μια επόμενη συνάντηση . 

Μπήκε δε, και η μεγάλη ιδέα της διήμερης εκδρομής που τότε δεν μας πήγανε.... 

Σας ευχαριστώ όλες και σας αγαπώ , για τα  όσα σημαντικά μου διδάξατε και μοιραστήκατε μαζί μου. 

 Αν ήσασταν τραγούδι θα ήσασταν σίγουρα αυτό που σας αφιερώνω... γλυκές μου  Oυρσουλίνες που μεταμορφωθήκατε σε Amelitses!




36 years went by  the last bell,of the Toumbas Girls' High School . Meet again with the same joy that we strew on the journey of our lives ... We embraced, we said our names for identification purposes ... we presences, kisses and smiles. Drank, white and red wine,  tsipouro, we discussed about our life and because tthe time was so little for all these, we gave a new appointment with the friends of our heart and our teens.  We had and a great idea of a two-day excursion .... 
Thank you all and love you for what you taught me important and shared with me.
If you were a song, I'm sure that you would  be  the sweet sound of Amelie!

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg

2 σχόλια:

Dimiourgia Epikinonia είπε...

Πάντα δυναμική και πληθωρική η παρουσία σου, και αποδεκτή στον επαγγελματικό όσο και στον κοινωνικό σου περίγυρο αυτό το στοιχείο που σε κάνει να ξεχωρίζεις πάντα και άθελα σου να ηγείσαι δημιουργώντας από το μηδέν και να το κάνεις πλούτο ζωής στις ανθρώπινες σχέσεις.
Σου εύχομαι υγεία και δύναμη για την δύσκολη συνέχεια, και τα χρόνια που έρχονται.
Σ αγαπώ και σε θαυμάζω.
Παύλος ο καλός ο μαθητής.....

Dimiourgia Epikinonia είπε...

ΑΑΑ! Παυλή μου, σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Η εκάστοτε ομάδα δημιουργεί τις προϋποθέσεις να αναδεικνύονται οι χαρούμενες και δυναμικές παρέες, μέσα από σχέσεις ζωής που δοκιμάζονται στο χρόνο. Καλή δύναμη, αισιόδοξη ματιά και χαμόγελα φωτεινά γιατί το ταξίδι της ζωής έχει μακρύ δρόμο και θα το περπατήσουμε μαζί χέρι χέρι, Παύλης+Μαριέτα... (μην παρεξηγήσεις το χέρι χέρι... καμία σχέση με τον Καρατζαφέρη...χαχαχα).