Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου: Ο ορισμός της...παιδικής χαράς!!!



137 ημέρες ντροπής και λαθών

Σχόλιο του blog:  
ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΟΝ OTTOOOOOO!!!!

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ... ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

137 ημέρες ντροπής και λαθών

Το Gazzetta.gr μετράει τις μέρες και τα λάθη που έγιναν στην Εθνική, μοιράζοντας το μερίδιο που αναλογεί σε κάθε υπεύθυνο της τραγωδίας.


Τεσσερισήμισι μήνες… Ή αλλιώς 137 μέρες. Όσο δηλαδή το διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα που η Εθνική ομάδα επέστρεψε μετά βαΐων και κλάδων στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», μέχρι το βράδυ της Παρασκευής όταν και γνώριζε ίσως την πιο ντροπιαστική ήττα στην ιστορία της, από τους ερασιτέχνες των Νησιών Φερόε.
Κι όμως… Την 1η Ιουλίου φαίνεται να την χωρίζουν χρόνια με την 14η Νοεμβρίου και ας μιλάμε για δύο ημερομηνίες μέσα στο 2014. Αυτή τουλάχιστον την εντύπωση σου αφήνει η εικόνα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, που σε τίποτα δεν θυμίζει την ομάδα που έφτασε μία ανάσα ή για την ακρίβεια μία εκτέλεση πέναλτι από το να προκριθεί στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ποιος όμως φταίει για αυτή την μεταμόρφωση; Τι λάθη έγιναν; Το Gazzetta.gr επιχειρεί να κάνει έναν μίνι καταμερισμό ευθυνών για την τραγική εικόνα που παρουσιάζει η ελληνική ομάδα εδώ και τρεις μήνες, χωρίς να έχει δείξει το παραμικρό σημάδι βελτίωσης…
Ο ηθικός «αυτουργός»
Το σοφός λαός λέει πως «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» και στην περίπτωση της Εθνικής ομάδας δεν θα μπορούσε να ταιριάζει καλύτερα… Ναι, ο Κλαούντιο Ρανιέρι είναι αυτός που ανέλαβε τις τύχες της, όμως μεγαλύτερη ευθύνη και από τον Ιταλό τεχνικό, έχουν εκείνοι που τον επέλεξαν. Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή, ο Γιώργος Σαρρής. Εκείνος ήταν που διάλεξε έναν προπονητή με κριτήριο το βαρύ βιογραφικό του, όμως εκτός από το που έχει δουλέψει κανείς, κοιτάζεις και το τι έχει καταφέρει.
Μπορεί λοιπόν ο 63χρονος τεχνικός να έχει καθίσει στο πάγκο ομάδων όπως οι Νάπολι, Φιορεντίνα, Βαλένθια, Ατλέτικο Μαδρίτης, Τσέλσι, Γιουβέντους, Ρόμα και Μονακό, αλλά τι επιτυχίες έχει να επιδείξει σε αυτές; 1 Κύπελλο και 1 SuperCup με την Φιορεντίνα, 1 Κύπελλο και 1 UEFA SuperCup με την Βαλένθια! Ο απολογισμός τελειώνει κάπου εδώ και σίγουρα δεν αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού.
Οι ευθύνες όμως του προέδρου της ΕΠΟ, δεν σταματάνε απλά στην επιλογή του Ιταλού τεχνικού και στα κριτήρια της… Έχει και συνέχεια. Από τη στιγμή η Ελλάδα έμελε να είναι η πρώτη Εθνική που θα αναλάμβανε ο Ιταλός τεχνικός, έπρεπε οι άνθρωποι της ομοσπονδίας να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τον βοηθήσουν να καταλάβει γρηγορότερα τις διαφορές, σε σχέση με ότι είχε συνηθίσει μέχρι τότε.
Κυρίως όμως να τον βοηθήσουν να εξοικειωθεί το νέο του ρόλο και τη νέα του βάση, την Ελλάδα. Κάτι που ουδέποτε έγινε, καθώς είχαν ξηλωθεί όλα όσα θύμιζαν το ένδοξο παρελθόν… Από προπονητές μικρών Εθνικών (με εξαίρεση τον survivor Κώστα Τσάνα), μέχρι και στελέχη, όπως τον Τάκη Φύσσα (ο Γιώργος Καραγκούνης δεν κρίνεται σε ανάλογο ρόλο).
Ακόμη και όταν άρχισαν να έρχονται τα πρώτα ανησυχητικά μηνύματα ο Γιώργος Σαρρής έδειχνε να μην καταλαβαίνει που πήγαινε το όλο… θέμα. Και αν για το παιχνίδι με την Ρουμανία υπήρχε η δικαιολογία της πρεμιέρας, του άδειου γηπέδου, της έλλειψης ρυθμούς, για αυτό κόντρα στην Β. Ιρλανδία ποια ήταν; Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας έκανε μία συνάντηση μαζί του, τα είπαν και η ενημέρωση που υπήρξε ήταν ότι θα τα ξαναπούν όταν ο Ιταλός τεχνικός θα ξαναερχόταν στην Ελλάδα για να παρακολουθήσει το ντέρμπι Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ.
Ο φυσικός «αυτουργός»
Το αμέσως επόμενο μερίδιο ευθύνης ανήκει στον Κλαούντιο Ρανιέρι. Ο Ιταλός τεχνικός ήρθε στην Ελλάδα, έχοντας μία ομάδα έτοιμη και στρωμένη. Αντί όμως να διατηρήσει την τακτική και την αγωνιστική φιλοσοφία, που από την ανυποληψία την έφερε στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης της FIFA, με την κατάκτηση του Euro 2004 και την παρουσία στις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου, επιχείρησε με το… καλημέρα να τα αλλάξει όλα.
Κάτι που φυσικά είναι αδύνατο να γίνει… Πόσω μάλλον σε επίπεδο Εθνικών ομάδων, που δεν υπάρχει η τριβή της καθημερινότητας και η αγωνιστική συνήθεια ετών χρειάζεται χρόνο για να αλλάξει. Αλλαγές σε πρόσωπα, αλλαγές σε σύστημα και κυρίως επιλογές που προκαλούν ερωτηματικά για τον λόγο για τον οποίο έγιναν.
Για παράδειγμα, πριν το ματς με την Φινλανδία, ο ίδιος είχε δηλώσει πως δεν γίνεται να κάνει επιθετική την ομάδα αμέσως, όμως τέσσερις ημέρες αργότερα παρέταξε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κόντρα στην Β. Ιρλανδία με 2 καθαρούς επιθετικούς και άλλους δύο επιθετικογενείς στα άκρα, αναιρώντας ουσιαστικά τον ίδιο του τον εαυτό. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά…
Ένα άλλο στοιχείο είναι και το εξής: Από το 2004 μέχρι και το 2014 το μεγάλο όπλο της Εθνικής ομάδας δεν ήταν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά στα αποδυτήρια. Ότο Ρεχάγκελ και Φερνάντο Σάντος είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα κλίμα οικογένειας μεταξύ των παικτών, με τον προπονητή να έχει τον ρόλο του πατέρα και τους ποδοσφαιριστές των παιδιών.
Κρίνοντας από την εικόνα που παρουσιάζει η Εθνική στα τελευταία της παιχνίδια, αυτό το χαρακτηριστικό έχει χαθεί. Φάνηκε άλλωστε και από την δήλωση του Αβραάμ Παπαδόπουλου την Πέμπτη, όταν ξεκαθάρισε πως η Ελλάδα δεν γίνεται να κερδίσει με 4 και 5-0, αλλά θα πρέπει να στηριχθεί στην προηγούμενη συνταγή της επιτυχίας. «Καρφώνοντας» ουσιαστικά τον ομοσπονδιακό τεχνικό…
Δεν είναι άμοιροι ευθυνών
Πάμε τώρα και στους ίδιους τους ποδοσφαιριστές… Για τα προηγούμενα τρία ματς, το μερίδιο που τους αναλογούσε ήταν το μικρότερο. Με τα Νησιά Φερόε όμως είναι οι κύριοι υπεύθυνοι χωρίς καμία δικαιολογία. Ούτε η ΕΠΟ, ούτε ο Γιώργος Σαρρής, ούτε ο Κλαούντιο Ρανιέρι τους φταίει… Όταν παίζεις στην Serie A, στην Primera Division, σε ομάδες όπως η Μπενφίκα, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός και αμείβεσαι με αρκετές χιλιάδες ευρώ, δεν χρειάζεται να έχεις προπονητή στον πάγκο για να κερδίσεις μία ομάδα που έχει συνολικά 6 επαγγελματίες, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι ηλεκτρολόγοι, ξυλουργοί, δικηγόροι, αποθηκάριοι κτλ… Τους κερδίζεις και πας παρακάτω…
Αυτό το παρακάτω όμως θα αργήσει πολύ να έρθει για την Εθνική ομάδα… Το τρένο για το Euro της Γαλλίας σφυρίζει αναχώρηση και το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δεν βρίσκεται καν στον σταθμό… Το κακό όμως δεν είναι ότι θα χαθεί απλά μία μεγάλη διοργάνωση. Κάτι που είναι λογικό από τη στιγμή που «έτσι όπως παίζουμε δεν κερδίζουμε ούτε το χωριό μου», που είπε και ο Βασίλης Τοροσίδης. Είναι ότι «καταστρέφουμε μία ομάδα 10 ετών», όπως παραδέχθηκε ο Παναγιώτης Κονέ!

Διάβασε περισσότερα στο: 137 ημέρες ντροπής και λαθών | gazzetta.gr
Follow us: @gazzetta_gr on Twitter | gazzetta.gr on Facebook

Εθνική Ελλάδας: Άγριο κράξιμο από κόσμο

Η Εθνική απογοήτευσε για ακόμα μια φορά με την εμφάνιση και την ήττα από τα Νησιά Φερόε, με τον κόσμο ξεσπά σε αποδοκιμασίες...

Εθνική Ελλάδας: Άγριο κράξιμο από κόσμο
Ντροπιαστική ήταν η εμφάνιση, πόσο μάλλον η ήττα, της Εθνικής μας κόντρα στα Νησιά Φερόε... Αυτό έφερε την αντίδραση και τις αποδοκιμασίες από τον κόσμο που βρέθηκε στο Καραϊσκάκη, ο οποίος ωστόσο χειροκρότησε τους αντιπάλους!
Τα πρώτα γιουχαρίσματα ακούστηκαν από νωρίς προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, ενώ η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη. Τα Νησιά Φερόε απειλούσαν την Εθνική και έφτασαν και στο γκολ με τον κόσμο να αποδοκιμάζει έντονα, ενώ αμέσως μετά το γκολ ακούστηκε και το σύνθημα «αφήστε τις φανέλες και φύγετε από εδώ».
Στο τέλος του αγώνα οι αποδοκιμασίες ήταν ακόμα πιο έντονες, με τον κόσμο ωστόσο να χειροκροτεί τα Νησιά Φερόε για την πεντακάθαρη νίκη τους.

Διάβασε περισσότερα στο: Εθνική Ελλάδας: Άγριο κράξιμο από κόσμο | gazzetta.gr
Follow us: @gazzetta_gr on Twitter | gazzetta.gr on Facebook

Η κριτική του... ναυαγίου!

Διαβάστε στο gazzetta.gr την κριτική των ποδοσφαιριστών της Εθνικής στην αποψινή ήττα-ντροπή από τα Νησιά Φερόε μέσα στο Καραϊσκάκη!


Η κριτική του... ναυαγίου!

Καρνέζης: Είχε δύο καθοριστικές επεμβάσεις στο 43' και το 45' για να κρατήσει το μηδέν. Δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη στο τέρμα που δέχεται, καθώς ο παίκτης των Φερόε είναι εντελώς μόνος του για να σκοράρει.
Μανιάτης: Δεν βοήθησε καθόλου στην κυκλοφορία της μπάλας, ανασταλτικά δεν ήταν αυτός που έπρεπε, ενώ δεν «τραβιέται» στη φάση του γκολ και καλύπτει τον σκόρερ του αντιπάλου. Υπήρχαν απαιτήσεις, ήταν από τους... παλιούς αλλά και εκείνος ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό.
Καράμπελας: Τραγική εμφάνιση από τον αριστερό μπακ της Λεβάντε. Αφού δεν βοήθησε καθόλου δημιουργικά, κατάφερε να αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα από τους Ερασιτέχνες των Φερόε. Φέρει τεράστια ευθύνη στο γκολ των Φερόε.
Μανωλάς: Το χειρότερο παιχνίδι του με την φανέλα της Εθνικής. Εκτέθηκε από τους ερασιτέχνες των Φερόε. Ανεπίτρεπτη εμφάνιση απέναντι σε μία ομάδα που είχε να πανηγυρίσει διπλό σχεδόν δύο δεκαετίες και έκανε πολλές τελικές μέσα στην περιοχή της Εθνικής!
Μόρας: Σε άλλο γήπεδο και ο κεντρικός αμυντικός της Βερόνα. Λάθος τοποθετήσεις, χαλαρή αντιμετώπιση της αναμέτρησης και μία από τα... ίδια με τον Μανωλά.
Τοροσίδης: Στο πρώτο μέρος όλο και κάπως βοήθησε δημιουργικά ενώ αμυντικά δεν απέφυγε κάποια λάθη. Στην επανάληψη και ενώ η Εθνική πίεζε ήταν εξαφανισμένος και δεν μπόρεσε να βοηθήσει.
Κονέ: Μετά τον Λάζαρο έδειξε και εκείνος την σχετική ευθιξία μπροστά στο... κακό της εντός έδρας ήττα από τα Φερόε. Έτρεξε αρκετά, προσπάθησε να δώσει την λύση και στα τελευταία λεπτά είχε ένα οριζόντιο δοκάρι μετά από προσπάθεια μέσα από την περιοχή. Δεν έφτανε η προσπάθειά του.
Λάζαρος: Ο μοναδικός που κατάφερε να διασωθεί από το αποψινό... ναυάγιο. Έδειξε να τον ενοχλεί η ξεφτίλα που ερχόταν, το πάλεψε αρκετά, από τα πόδια του ξεκίνησαν πολλές φάσεις της Εθνικής. Θα μπορούσε να σκοράρει στο πρώτο μέρος στην μεγάλη ευκαιρία του 38', το πλασέ του όμως ήταν άστοχο.
Σάμαρης: Εύκολα λάθη στον άξονα, καμία απολύτως παραπάνω και θετική ενέργεια στην δημιουργία. Τραγικός και ο μέσος της Μπενφίκα.
Γκέκας: Επέστρεψε στην ενδεκάδα της Εθνικής μετά το Μουντιάλ, ο Ρανιέρι του εμπιστεύθηκε την θέση στην κορυφή της επίθεσης αλλά ο έμπειρος στράικερ ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό. Φυσικά δεν τροφοδοτήθηκε όσο θα έπρεπε από τους συμπαίκτες του. Αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο.
Καρέλης: Αγωνίστηκε για 62' ως ακραίος. Είχε μια καλή στιγμή στο πρώτο μέρος, όπου δεν την τελείωσε σωστά. Από κει και πέρα, θα μπορούσε να έχει πολύ καλύτερες μεταβιβάσεις στην τελική του πάσα. Αρνητική εμφάνιση από τον νεαρό άσο.
Αθανασιάδης: «Άλλαξε» τον Γκέκα στην ανάπαυλα του ημιχρόνου, έπαιξε στην κορυφή της επίθεσης αλλά ήταν απελπιστικά μόνος. Δεν βρέθηκε σε θέση βολής, δεν ταλαιπώρησε τα αντίπαλα στόπερ, ωσεί παρών.
Μαυρίας: Μπήκε στο ματς για να δώσει άλλον... αέρα από τα άκρα, να δημιουργήσει ρήγματα και να απειλήσει. Τίποτα από αυτά δεν μπόρεσε ο νεαρός εξτρέμ της Σάντερλαντ που ήταν εκτός κλίματος παιχνιδιού.
Μάνταλος: Η τελευταία αλλαγή του Ρανιέρι. Μπήκε και δεν... ακούμπησε στα λεπτά που αγωνίστηκε.

Διάβασε περισσότερα στο: Η κριτική του... ναυαγίου! | gazzetta.gr
Follow us: @gazzetta_gr on Twitter | gazzetta.gr on Facebook



Ανάρτηση από:dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg