Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Αφιέρωμα στην μνήμη Εκείνης που έφυγε ξαφνικά την τελευταία παγωμένη νύχτα 30 του Νοέμβρη…..





Η σημερινή ανάρτηση , είναι αφιερωμένη στη μνήμη της μάνας μου, που εδώ και 13 χρόνια είναι  ένα φωτεινό αστέρι στον ουρανό .
Χρυσούλα μου, πάντα σε θυμόμαστε και  ότι μου  χάρισες με αγάπη και φροντίδα το κουβαλάω στην καρδιά μου. Τα βελονάκια , οι  κουβαρίστρες και τα γυαλιά σου, στολίζουν τη γωνιά σου δίπλα στο τζάκι μας  και  έτσι  η  αύρα σου υπάρχει στο νέο σπιτικό μας.

Τα παιδιά σου Παύλος και  Μαριέτα .

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg

5 σχόλια:

Marietas Yarnland είπε...

Παυλή μου,η Χρυσούλα σου, η πονεμένη μάνα σου, σε προστατεύει και σου χαμογελά από τον ουρανό... Χαίρεται όταν είσαι χαρούμενος και δακρύζει όταν πονάς και πικραίνεσαι.Είναι πάντα δίπλα σου για να σου δίνει κουράγιο στα δύσκολα της ζωής σου!Να είσαι γερός καρδιά μου και να την θυμάσαι.

Dimiourgia Epikinonia είπε...

Ευχαριστω αγαπη μου τωρα υπαρχεις εσυ
Στη ζωη μου

Aleka Craftaholic είπε...

Είναι πικρή και συνάμα γλυκιά η ανάμνηση της μάνας που ''έφυγε''. Ξαφνικό ήταν και το ταξίδι της δικής μου μάνας 2 χρόνια πριν.Κι ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί σε μένα ο χρόνος δεν έφερε γιατρειά ακόμη...Να είσαι γερός να την θυμάσαι.

Dimiourgia Epikinonia είπε...

Καλησπέρα Αλέκα μου είναι νωρίς ακόμα να μαλακώσει η απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου αυτό τής Μάνας. .....τουλάχιστο 3 έως 5 χρόνια. ....εγώ πού έχασα τον πατέρα μου 42 χρονών μόνο. ...δεν το ξεπέρασα ακόμα. ...κουράγιο Αλέκα έχουμε ζωή εμπρός και πρέπει να τούς θυμώμαστε με αγάπη και ώς παράδειγμα στην δύσκολη πορεία του δρόμου πού λέγεται ζωή
Παύλος

Dimiourgia Epikinonia είπε...

Καλησπέρα Αλέκα μου είναι νωρίς ακόμα να μαλακώσει η απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου αυτό τής Μάνας. .....τουλάχιστο 3 έως 5 χρόνια. ....εγώ πού έχασα τον πατέρα μου 42 χρονών μόνο. ...δεν το ξεπέρασα ακόμα. ...κουράγιο Αλέκα έχουμε ζωή εμπρός και πρέπει να τούς θυμώμαστε με αγάπη και ώς παράδειγμα στην δύσκολη πορεία του δρόμου πού λέγεται ζωή
Παύλος