Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Αφιέρωμα : Εντίθ Πιαφ 1915 – 1963

Από τι πέθανε τελικά η Edith Piaf ; Ο Αρχιεπίσκοπος του Παρισιού αρνήθηκε να την κηδέψει Πηγή: www.lifo.gr
Από τι πέθανε τελικά η Edith Piaf ; Ο Αρχιεπίσκοπος του Παρισιού αρνήθηκε να την κηδέψει Πηγή: www.lifo.gr
H Edith Piaf

Από τι πέθανε τελικά η Edith Piaf ;  
Με τον Έλληνα σύζυγό της Theo Sarapo σε βόλτα στο Παρίσι. 1η Ιουνίου του 1963.  

 
Ο Αρχιεπίσκοπος του Παρισιού αρνήθηκε να την κηδέψει
Από την ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΒΟΥ
Γαλλίδα, μικρόσωμη, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και φωνή που άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι μια ηχώ της αδυναμίας της ανθρωπότητας στο μεγάλο, ανελέητο κενό της ύπαρξης και άλλοι πιστεύουν ότι ακούγεται σαν κάποιος να καταπίνει έναν τρίφτη τυριού. Η Edith Piaf έγινε σύμβολο της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου, 1915 και ανέβηκε στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα τη δεκαετία του 1940 ως σύμβολο του γαλλικού πάθους. Πέθανε στη Γαλλία το 1963. Είχε τρία σοβαρά τροχαία ατυχήματα, από τα οποία κληρονόμησε αρκετά κατάγματα και φριχτούς πόνους. Ο εθισμός της στη μορφίνη για να απαλύνει όλους τους πόνους, ήταν μονόδρομος. Γεννήθηκε ως Edith Giovanna Gassion στο Belleville του Παρισιού. Πήρε το όνομά της από τη Βρετανή νοσοκόμα Edith Cavell που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου επειδή βοηθούσε τους Γάλλους στρατιώτες να διαφύγουν τη γερμανική αιχμαλωσία. Η μητέρα της, Αnnete Giovanna Maillard, ήταν μια μέτρια τραγουδίστρια σε ένα ιταλικό καφέ. Ο πατέρας της Edith, Louis-Alphonse Gassion, ήταν ακροβάτης του δρόμου.
Η Edith Piaf στο πιάνο 

 
Πριν βγει στη σκηνή

Οι γονείς της Edith Piaf την έστειλαν σύντομα να ζήσει με τη γιαγιά της, η οποία διηύθυνε ένα πορνείο. Από την ηλικία των τριών, η κακή ποιότητα ζωής, της στοίχησε την όρασή της. Μέχρι τα επτά της έβλεπε ελάχιστα, αργότερα ανάρρωσε και μπορούσε να δει ικανοποιητικά. Το 1929, στην ηλικία των 14 επέστρεψε στον πατέρα της και μαζί του έδινε παραστάσεις δρόμου σε όλη τη Γαλλία. Αυτός της έμαθε πώς να πλασάρεται και να "πουλάει" τον εαυτό της. Η Εdith Piaf σε μικρό χρονικό διάστημα θα έφευγε από τον πατέρα της, για να κάνει τη δική της καριέρα ως τραγουδίστρια του δρόμου μέσα στο Παρίσι και τις γύρω περιοχές. Στα 17 της, απέκτησε μια κόρη που την ονόμασε Marcelle. Η μικρή, πέθανε από μηνιγγίτιδα δύο χρόνια αργότερα. Η Piaf ήταν τόσο φτωχή τότε, που πολλοί κακεντρεχείς είπαν ότι κοιμόταν με διαφορετικούς άνδρες την ίδια μέρα ώστε να μαζέψει χρήματα για να κηδέψει την κόρη της. 

18 Οκτωβρίου  1947. Η Edith Piaf ποζάρει λίγο μετά την άφιξή της στη Nέα Υόρκη 



Με τον Γάλλο μποξέρ Marcel Cerdan, έναν από τους έρωτες της ζωής της, στο Club des Cinq theater στο Παρίσι. 17 Μαρτίου 1948.  

Το 1935, την ανακάλυψε ο Louis Leplée, ο οποίος είχε το επιτυχημένο "club Le Gerny" στην Champs-Élysées. To νεύρο, η ενέργεια και το μικρό ανάστημά της, του ενέπνευσαν το ψευδώνυμο που θα τη συνόδευε για το υπόλοιπο της ζωής της: La Môme Piaf ("Το σπουργιτάκι"). Ο Leplée έτρεξε μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια προωθώντας την πρεμιέρα της Piaf. Έγινε τόσο δημοφιλής που την ίδια χρονιά, έκανε δύο δίσκους. Ο Louis Leplée δολοφονήθηκε την επόμενη άνοιξη. Οι έρευνες των αρχών στράφηκαν και προς της Edith Piaf για συνέργια στο έγκλημα. Ήταν τότε που η μεγάλη τραγουδίστρια ανέλαβε να φτιάξει την εικόνα της. Υιοθέτησε το όνομα Edith Piaf μόνιμα πλέον και ερμήνευε τραγούδια που εξιδανίκευαν τη ζωή της στους δρόμους, τονίζοντας το πάθος και την εσωτερική της δύναμη. Η Piaf ήταν μία από τους πιο δημοφιλείς καλλιτέχνες στην Γαλλία κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Οι συναυλίες που έκανε για τους Γερμανούς στρατιώτες ήταν αμφιλεγόμενες, αν και αργότερα δήλωσε ότι εργαζόταν για την γαλλική Αντίσταση. Δεν είναι ακριβές τι συνέβη με τη δράση της, ωστόσο έγινε γνωστό ότι βοήθησε έναν μεγάλο αριθμό ατόμων να διαφύγουν από τις διώξεις των Ναζί. Μετά τον πόλεμο, η φήμη της εξαπλώθηκε γρήγορα. Περιόδευσε σε Ευρώπη, Νότια Αμερική και Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά το γεγονός ότι το αμερικανικό κοινό αρχικά δεν ενθουσιάστηκε από την κατήφια και τα σκούρα ρούχα της, η Piaf συγκέντρωσε διθυραμβικές κριτικές που δικαιολόγησαν την ύπαρξη της σε δύο τηλεοπτικές εκπομπές του "The Ed Sullivan Show". 

 1η Απριλίου 1950 στη Νέα Υόρκη 




 

Στον γάμο της με τον Jacques Pills. 29 Ιουλίου 1952 
Η Piaf με τον Γάλλο συνθέτη Michel Emer, τον Αμερικανό ηθοποιό  Eddie Constantine, και τον Charles Aznavour (από αριστερά προς τα δεξιά) 
Παραμονή πρωτοχρονιάς του 1958, με τους συνεργάτες της στο Παρίσι 
Φωτογραφημένη στο Παρίσι το 1959 
Στη σκηνή. 30 Δεκεμβρίου του 1960 
Με τον συνθέτη Charles Dumont. 30 Δεκεμβρίου του 1960 
Μετά τη συναυλία της στο Παρίσι. 30 Δεκεμβρίου του 1960 

Η προσωπική ζωή της Edith Piaf ήταν σχεδόν δραματική. Είχε ειδύλλια με πολλούς από τους συνεργάτες της και μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της Γαλλίας. Παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος γάμος της, με τον τραγουδιστή Jacques Pills, κράτησε τέσσερα χρόνια. Το 1962 παντρεύτηκε τον Théo Sarapo, έναν Έλληνα κομμωτή και performer 20 χρόνια μικρότερό της. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το θάνατό της το 1963. Επαγγελματικά, παρέμεινε ενεργή μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της, δίνοντας συναυλίες και παραστάσεις στο Παρίσι μεταξύ 1955 και 1962. Τον Απρίλιο του 1963, έγραψε το τελευταίο τραγούδι της. 
Ο εθισμός, οι πόνοι και ο θάνατος
Κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1950 κι ενώ ήταν ήδη εθισμένη στο αλκοόλ, "χτυπήθηκε" από ρευματοειδή αρθρίτιδα, βιώνοντας έναν μόνιμο και συνεχή πόνο. Κάπως έτσι ξεκίνησε η εξάρτησή της από τα παυσίπονα. Μπήκε σε προγράμματα απεξάρτησης, αλλά κάθε φορά έφευγε πριν ολοκληρώσει. Είχε τρία σοβαρά τροχαία ατυχήματα, από τα οποία κληρονόμησε αρκετά κατάγματα και φριχτούς πόνους. Ο εθισμός της στη μορφίνης για να απαλύνει όλους τους πόνους, ήταν μονόδρομος. Το 1959, κατέρρευσε στη σκηνή κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας, πιθανότατα επειδή έκανε την εμφάνισή της κάποιου είδους ηπατική νόσος. Δεν είναι σαφές εάν ήταν καρκίνος ή κίρρωση ή και τα δύο, αλλά φαίνεται ότι υποβλήθηκε σε τουλάχιστον μία χειρουργική επέμβαση στο συγκεκριμένο σημείο. Στις τελευταίες συναυλίες της στις αρχές του 1963, η κοιλιά της ήταν διογκωμένη. Ένοχος γι αυτή την κατάσταση τότε, θεωρήθηκε ο καρκίνος. Το 1963, πήγε με το σύζυγό της, Theo Sarapo, στη βίλα της στη γαλλική Ριβιέρα. Η κατάστασή της επιδεινώθηκε γρήγορα και το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου, πέθανε. Η συντριπτική πλειοψηφία των φίλων και των βιογράφων της υποστηρίζει ότι ο θάνατός της επήλθε από καρκίνο, κατά πάσα πιθανότητα από το ήπαρ. Ωστόσο, η αδελφή του συζύγου της, είπε ότι ο Sarapo ήταν σχεδόν βέβαιος ότι πέθανε λόγω ενός εγκεφαλικού ανευρύσματος. Δεν έγινε νεκροψία, οπότε δεν υπάρχει κανένας τρόπος να αποκαλυφθεί η πραγματική αιτία. Για λόγους που δεν είναι ξεκάθαροι (πιθανώς επειδή η Piaf είχε δηλώσει ότι ήθελε να πεθάνει στο Παρίσι, την πόλη όπου γεννήθηκε και έκανε καριέρα), ο σύζυγός της και μια νοσοκόμα, μετέφεραν με ένα αυτοκίνητο τη σορό της στο Παρίσι όπου ανακοινώθηκε ο θάνατός της το επόμενο πρωί. Ήταν 47 ετών. Ο αρχιεπίσκοπος του Παρισιού αρνήθηκε την Ρωμαϊκή Καθολική ιεροτελεστία της ταφής, λόγω της "αμετανόητης και αμαρτωλής ζωής της". Τελικά έθαψαν τη σορό της στο νεκροταφείο Pere Lachaise στο Παρίσι, δίπλα στον τάφο της κόρης της και στην κηδεία της παρευρέθηκαν πάνω από 100.000 άνθρωποι. Ο Sarapo πέθανε μια δεκαετία αργότερα σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. 

11 Οκτωβρίου 1963. Πλήθος κόσμου στο Παρίσι, κοντά στο σπίτι της Piaf μόλις έμαθαν την είδηση του θανάτου της 
Στην κηδεία της Edith Piaf. 14 Oκτωβρίου του 1963 
Ο τάφος της Edith Piaf 
 
Προτομή της σπουδαίας τραγουδίστριας 



Ο τελευταίος έρωτας της Εντίθ Πιάφ 
Η προσωπική ζωή της Edith Piaf ήταν σχεδόν δραματική. Είχε ειδύλλια με πολλούς από τους συνεργάτες της και μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της Γαλλίας. Παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος γάμος της, με τον τραγουδιστή Jacques Pills, κράτησε τέσσερα χρόνια. Το 1962 παντρεύτηκε τον Théo Sarapo, έναν Έλληνα κομμωτή και performer 20 χρόνια μικρότερό της. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το θάνατό της το 1963. Επαγγελματικά, παρέμεινε ενεργή μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της, δίνοντας συναυλίες και παραστάσεις στο Παρίσι μεταξύ 1955 και 1962. Τον Απρίλιο του 1963, έγραψε το τελευταίο τραγούδι της.

http://www.lifo.gr/team/sansimera/52018 



 
Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Εντίθ Πιαφ

 Η ερμηνεία της στο σανσόν (γαλλική μπαλάντα), που αντικατόπτριζε της τραγωδίες της προσωπικής της ζωής, της χάρισε παγκόσμια φήμη. Μεγάλες της επιτυχίες, τα χιλιοτραγουδισμένα «La vie en rose» και «Non, je ne regrette rien».
H Eντίτ Zιοβανά Γκασιόν, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στο Παρίσι στις 
19 Δεκεμβρίου του 1915. Ο πατέρας της ήταν ακροβάτης δρόμου και η μητέρα της τραγουδίστρια σε καφέ. Εγκατέλειψαν αμφότεροι τη μικρή Εντίθ, η οποία μεγάλωσε με τη γιαγιά της, ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής στη Νορμανδία.
Σε ηλικία οκτώ ετών, η Eντίθ τυφλώθηκε από μηνιγγίτιδα, ωστόσο ξαναβρήκε το φως της τέσσερα χρόνια αργότερα. Στα εφηβικά της χρόνια, την πήρε κοντά του ο πατέρας της, που εργαζόταν ως ακροβάτης σε τσίρκο, και την έβαζε να τραγουδάει για να συμπληρώνει το «νούμερό» του.  Εκεί την ανακάλυψε ένας ιδιοκτήτης καμπαρέ και της έδωσε την πρώτη της δουλειά σε νυχτερινό κέντρο. Ο ίδιος την παρότρυνε να μετονομασθεί σε «Πιάφ», που στην παρισινή αργκό σημαίνει σπουργίτι.
Το 1932 ερωτεύτηκε τον Λουί Ντιπόν, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρσέλ. O Ντιπόν απαίτησε από την Πιάφ να εγκαταλείψει το τραγούδι και να βρει μια κανονική δουλειά. Οι καυγάδες ήταν συχνοί για το θέμα αυτό, με αποτέλεσμα γρήγορα οι δυο τους να τραβήξουν διαφορετικούς δρόμους. Η μικρή Μαρσέλ έζησε με τη μητέρα της, η οποία συχνά την άφηνε μόνη της, λόγω της δουλειάς της. Χωρίς ουσιαστική μητρική φροντίδα, η μικρή Μαρσέλ έφυγε γρήγορα από τη ζωή, σε ηλικία δύο χρονών, την εποχή που η μητέρα της άρχισε να γνωρίζει τη δόξα, τραγουδώντας στα μεγαλύτερα μιούζικ-χολ του Παρισιού.
Όταν ξέσπασε ο B' Παγκόσμιος Πόλεμος, η λεπτοκαμωμένη Πιαφ ήταν ήδη διάσημη. Μία φωνή που παρηγορούσε τους Γάλλους στα δύσκολα εκείνα χρόνια της εθνικής ταπείνωσης. Μετά το τέλος του πολέμου, η φήμη της ανέβηκε στα ύψη. Τα επόμενα χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, στη Νότια Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το απλό, μα δραματικό της ύφος και η βραχνή, τρυφερή φωνή, την έκαναν παγκόσμια αγαπητή.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 1946 η Πιάφ εμφανίστηκε στην Αθήνα, στο «Θέατρο Κοτοπούλη». Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην ελληνική πρωτεύουσα, η 31χρονη τότε Γαλλίδα τραγουδίστρια θα γνωρίσει τον 25χρονο ηθοποιό Δημήτρη Χορν και θα τον ερωτευτεί σφοδρά, χωρίς όμως ανταπόκριση. Στη συνέχεια θα ερωτευτεί τον πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν και η σχέση τους θα απασχολήσει τα πρωτοσέλιδα του τύπου. Για κακή της τύχη, ο Σερντάν θα σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, τον Οκτώβριο του 1949. 
Το 1952 θα παντρευτεί για πρώτη φορά, τον συμπατριώτη της ηθοποιό και τραγουδιστή Ζακ Πιλς (1906-1970), με κουμπάρα τη Μάρλεν Ντίτριχ. Το ζευγάρι θα χωρίσει το 1957, χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Στις αρχές της δεκαετίας του '60 η Πιάφ θα γνωρίσει τον Έλληνα κομμωτή και τραγουδιστή Θεοφάνη Λαμπούκα (1936-1970), είκοσι χρόνια μικρότερό της. Θα τον ερωτευτεί παθιασμένα και θα παντρευτεί το 1962. Η Πιάφ θα του δώσει το παρατσούκλι Τεό Σαγαπό (Theo Sarapo στα γαλλικά), με το οποίο θα γίνει γνωστός ως τραγουδιστής στο γαλλικό κοινό.
Παρά την επιτυχία της, στη ζωή της δεν κυριάρχησε το ρόδινο χρώμα. Το ιατρικό ιστορικό της περιλαμβάνει τραυματισμούς σε τροχαία, κούρες αποτοξίνωσης, επτά εγχειρήσεις και μια απόπειρα αυτοκτονίας. Άρρωστη και καταβεβλημένη, η Εντίθ Πιάφ έφυγε από τη ζωή στις
 10 Οκτωβρίου 1963, προτού καν συμπληρώσει τα 48 της χρόνια.
Η Πιάφ έγραψε η ίδια ορισμένα από τα τραγούδια της («La vie en rose»), ερμήνευσε όμως και τραγούδια των Ρεμόν Ασό («Mon Legionnaire»), Μισέλ Εμέρ («L’ Accordeoniste»), Ανρί Κοντέ (Padam-padam), Ζορζ Μουστακί («Mylord»), Σαρλ Ντιμόν («Non, je ne regrette rien»), Μαργκερίτ Μονό («L’ Hymne a l’ amour», «Milord» σε στίχους Ζορζ Μουστακί), Λεό Φερέ («Les amants de Paris»).
 

Πιαφ της Παμ Γκεμς

ΘΕΑΤΡΟ REX - ΣΚΗΝΗ «ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ»

Ένα οδοιπορικό για τη ζωή της Εντίθ Πιάφ που σφράγισε το γαλλικό αλλά και το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα του 20ου αιώνα με τη δυνατή και αισθαντική φωνή της. Τα τραγούδια - σταθμοί που άφησε παρακαταθήκη γίνονται η αφορμή για να ζωντανέψουν στην σκηνή οι έρωτες, τα πάθη και τα ιστορικά πρόσωπα, που μεσουράνησαν στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα του περασμένου αιώνα, και συνδέθηκαν μαζί της κατά τη διάρκεια της πολυτάραχης ζωής της. Από τους δρόμους του Παρισιού μέχρι και τα διασημότερα music hall της Ευρώπης και της Αμερικής η Πιαφ τραγουδάει με την καρδιά της και στοχεύει στην καρδιά μας!

  
Πρώτη παράσταση: 28/02/2015 
  • Μετάφραση Αντώνης Γαλέος
  • Σκηνοθεσία-Απόδοση - Διασκευή Πέτρος Ζούλιας
  • Σκηνικά-κοστούμια Αναστασία Αρσένη
  • Πρωτότυπη μουσική - Ενορχήστρωση τραγουδιών Θοδωρής Οικονόμου
  • Χορογραφίες Φώτης Διαμαντόπουλος
  • Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος
  • Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
  • Στιχουργός - Προσαρμογή τραγουδιών Γεράσιμος Ευαγγελάτος
  • Βοηθός σκηνοθέτη Μαριάννα Τουντασάκη
  • Β΄ βοηθός σκηνοθέτη Μαρία-Ελένη Σολδάτου
  • Βοηθός σκηνογράφου Φώτης Μουρτάς
    Διανομή:
  • Εντίθ Πιάφ Ελεωνόρα Ζουγανέλη
  • Τουάν Μυρτώ Αλικάκη
  • Αγία Τερέζα Ευγενία Δημητροπούλου
  • Λουί Λεπλέ Χρήστος Στέργιογλου
  • Λουί Δημήτρης Αλεξανδρής
  • Λουίζ, Μαρλένε Ντίντριχ Κωσταντίνα Τάκαλου
  • Μπρούνο Νίκος Μαγδαληνός
  • Νοσοκόμος, Βαμπέρ, Σαρλ Αζναβούρ, Σαρλό, Κλοσάρ Σπύρος Μπιμπίλας
  • Λουί Γκασιόν, Ρεημόν Ασσό, Ναύτης, Νοσοκόμος Κωσταντίνος Γιαννακόπουλος
  • Επιθεωρητής, Γιατρός ,Δημοσιογράφος, Κλοσάρ, Ναύτης Δημήτρης Καραμπέτσης
  • Σάρλ Ντυμόν, Έντι, Γερμανός, Ναύτης, Κλοσάρ Μαρίνος Δεσύλλας
  • Τιν-Τίν, Μαντλέν Δήμητρα Σιγάλα
  • Ζώρζ, Βαποράκι, Ναύτης, Κλοσάρ Τάσος Πυργιέρης
  • Ζακ, Γερμανός, Μποξέρ, Ναύτης, Γκαρσόνι, Νοσοκόμος, Κλοσάρ Αντώνης Χαντζής
  • Κομφερασιέ, Εμίλ, Λουσιέν, Σερβιτόρος, Ναύτης, Νοσοκόμος, Δημοσιογράφος Στέφανος Μουαγκιέ
  • Μικρός Λουί, Μαρσέλ Σερντάν, Ναύτης, Γερμανός , Δημοσιογράφος, Κλοσάρ Γιάννης Αθητάκης
  • Ζάν, Γερμανός, Γιατρός, Δημοσιογράφος, Νοσοκόμος, Μπάρμαν, Κλοσάρ, Σερβιτόρος Αλέξανδρος Μπαλαμώτης
  • Μικρή Πιάφ, Δημοσιογράφος Γεωργία Μητροπούλου
  • Αμερικάνος, Τεό Σαγαπώ, Γκαρσόνι, Νοσοκόμος, Κλοσάρ Μιχάλης Λεβεντογιάννης
  • Μουσικοί επί σκηνής:
  • Πιάνο Θοδωρής Οικονόμου
  • Balan Κώστας Ράπτης
  • Βιολί Διονύσης Βερβιτσιώτης
  • Κοντραμπάσο Παρασκευάς Κίτσος
  • Drams / Κρουστά Γιάννης Αγγελόπουλος
  • Ακουστική κιθάρα / Μαντολίνο Νίκος Πασσαλίδης
http://www.n-t.gr/el/events/piaf/ 
 

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg