Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Ειδομένη Κιλκίς

 
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Συντεταγμένες: 41°7′21″N 22°30′38″E
Ειδομένη
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Παιονίας
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο 65
Πληθυσμός 154 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Σέχοβο
Ταχ. κωδ. 61400
Τηλ. κωδ. 23430
www.idomeni.gr
H Ειδομένη είναι ένα χωριό της Ελλάδας κοντά στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Παιονίας της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, ύστερα από τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καλλικράτης», ενώ παλαιότερα ανήκε στο Δήμο Αξιούπολης, με τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καποδίστριας».
Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 65 μέτρων, στις παρυφές του λόφου Κουρί. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Αξιού και πλησίον της οριογραμμής με την ΠΓΔΜ. Το χωριό είναι συνυφασμένο με το σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος αποτελεί τον πρώτο σιδηροδρομικό σταθμό που συναντάει ο ταξιδιώτης εισερχόμενος στην Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές χώρες. Οι κάτοικοι της Ειδομένης είναι ένα μείγμα Μακεδόνων γηγενών και προσφύγων που εγκαταστάθηκαν το 1922 προερχόμενοι από την Ανατολική Θράκη.

Ιστορικά στοιχεία

Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν «Σέχοβο» ή «Σέοβο», η οποία αντικαταστάθηκε με την υπάρχουσα σημερινή το 1936, βασισμένη στην ομώνυμη αρχαία πόλη, που βρίσκονταν στη δυτική όχθη του Αξιού κοντά στο χωριό. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Σεχοβίτες εξεγέρθηκαν κατά των Οθωμανών με πρωτεργάτη τον Ζαφείριο Σταματιάδη, ο οποίος αργότερα πολέμησε στη Νότια Ελλάδα. Το αποτέλεσμα για την Ειδομένη, που τότε αποτελούσε τσιφλίκι του Γιουσούφ Μουχλίς πασά, γιου του Ισμαήλ μπέη από τις Σέρρες, ήταν να δεχτεί τα Οθωμανικά αντίποινα μετά την καταστολή των εξεγέρσεων στη Μακεδονία, και να καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το χωριό και έκτοτε ο Ελληνισμός του Σεχόβου συρρικνώθηκε ανεπανόρθωτα, καθώς άρχισαν να εγκαθίστανται Βούλγαροι αγροτοεργάτες προκειμένου να καλύψουν το κενό στα τσιφλίκια. Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878, οι Σεχοβίτες ενεργοποιήθηκαν και πάλι σχηματίζοντας ένοπλα αντάρτικα σώματα υπό τους Δέλλιο Κοβάτση, Στογιάννη (Στόικο) Στοΐδη καί Νικόλαο Στοΐδη. Σπουδαία υπήρξε και η προσφορά των Σεχοβιτών κατά το Μακεδονικό Αγώνα με κυριότερους αγωνιστές τους Γεώργιο Σταματιάδη, το γιο του Ζαφείριο Σταματιάδη Παπαζαφειρίου, τους εγγονούς του Γεώργιο Παπαζαφειρίου Σταματιάδη και Γρηγόριο Παπαζαφειρίου Σταματιάδη, καθώς και τον Στυλιανό Κοβάτση.

Συγκοινωνίες

Κοντά στην Ειδομένη, υπάρχει ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός με δρομολόγια από/προς Θεσσαλονίκη, Βελιγράδι και την Κεντρική Ευρώπη.

Πρόσφυγες

Από το 2014 άρχισαν να συρρέουν στην Ειδομένη κυρίως Σύροι, Ιρακινοί και Αφγανοί πρόσφυγες, αλλά και Μαροκινοί, Πακιστανοί και άλλων εθνικοτήτων, με σκοπό να διαβούν τα σύνορα και να εισέλθουν στην ΠΓΔΜ. Επειδή η ΠΓΔΜ και βορειότερα η Σερβία είναι εκτός Συνθήκης Σέγκεν, οι πρόσφυγες προτιμούν αυτό το δρόμο προς τη Βόρεια Ευρώπη, ώστε εισερχόμενοι εκ νέου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την Ουγγαρία, σε περίπτωση σύλληψής τους, να θεωρηθεί ως πρώτη χώρα εισόδου η Ουγγαρία και να επαναπροωθηθούν εκεί, και όχι στην κατά πολύ νοτιότερη Ελλάδα. Το 2015 οι αρχές της ΠΓΔΜ αποφάσισαν τη φύλαξη των συνόρων τους από το στρατό, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος των προσφύγων. Έτσι το χωριό των 150 κατοίκων μετατράπηκε σε έναν απέραντο καταυλισμό, όπου καταλήγουν όλοι οι πρόσφυγες που εισέρχονται στην Ελλάδα, με αριθμό εγκατεστημένων που φτάνει τις 5.000, ενώ κατά καιρούς και τις 10.000.

  Ε Ι Δ Ο Μ Ε Ν Η

 

Καλώς ήρθατε στο διαδικτυακό χώρο της Ειδομένης
     

ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

   
Η Ειδομένη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 65 μ. και στους πρόποδες ενός λόφου 135 μ., που το ονομάζουμε «Κουρί». Απέχει 22 χμ. μέσω Ευζώνων από το Πολύκαστρο, την έδρα του Δήμου Παιονίας στον οποίο ανήκει, και 24 χμ. μέσω Φανού από την Αξιούπολη. Από το Κιλκίς απέχει 50 χμ. και μόλις 80 χμ. από τη Θεσσαλονίκη.
Αγναντεύει ανατολικά την εύφορη κοιλάδα του ποταμού Αξιού, καθώς αυτός εισέρχεται στο ελληνικό έδαφος. Θωρεί δυτικά τις κορυφές του όρους Πάικου και λίγο βορειότερα της Τζένας. Φρουρεί τα σύνορα με τα Σκόπια από απόσταση 30 μ.!! και οράται δια γυμνού οφθαλμού την πόλη της Γευγελής. Η φήμη της Ειδομένης οφείλεται στην ύπαρξη του Σιδηροδρομικού Σταθμού, ο οποίος αποτελεί την πύλη της Ελλάδας προς την Ευρώπη. Σήμερα, βέβαια, λόγω της οικονομικής κρίσης δεν υφίσταται σιδηροδρομική σύνδεση με επιβατικές αμαξοστοιχίες μεταξύ Ελλάδας και άλλων βαλκανικών ή ευρωπαϊκών χωρών.
Η  ΕΙΔΟΜΕΝΗ  ΣΗΜΕΡΑ
 
Σήμερα έχουν απομείνει περίπου 130 κάτοικοι μεγάλης κυρίως ηλικίας, λόγω της απομάκρυνσης των περισσότερων νέων από το χωριό για την αναζήτηση εργασίας. Στην απογραφή πληθυσμού του 2011 απογράφηκαν στην Ειδομένη 154 κάτοικοι. Το δημοτικό σχολείο σταμάτησε οριστικά τη λειτουργία του το 1996.
Περιηγηθείτε λοιπόν στις ενότητες του δικτυακού μας τόπου και μάθετε για την ιστορία μας, για το σύλλογό μας, ο οποίος πραγματοποιεί μια αξιέπαινη προσπάθεια για την πνευματική και κοινωνική ανάταση του χωριού, δείτε τις φωτογραφίες από την περιοχή μας και την ΕΙΔΟΜΕΝΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ido-tv), μην ξεχάσετε τις ανακοινώσεις μας και τη δυνατότητα επικοινωνίας με e-mail για κάθε πρόταση, υπόδειξη ή απορία σας.

«…τα Σκόπια αφήνουν να περάσουν τα σύνορα μόνο πρόσφυγες που προέρχονται από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, γεγονός που έχει αποτέλεσμα να έχουν εγκλωβιστεί εκατοντάδες άνθρωποι στην ουδέτερη ζώνη μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων…» (από ανάρτηση στο διαδίκτυο)



 «Ο όρος ουδέτερη ζώνη (ή ουδετέρα ζώνη) αποτελεί στρατιωτικό όρο που προσδιορίσθηκε από το διεθνές δίκαιο πολέμου. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται, συνηθέστερα κατόπιν συμφωνίας ανακωχής, τμήμα εδάφους μορφής χερσαίας λωρίδας, ως μη επιδεχόμενο πάσης φύσεως στρατιωτικών επιχειρήσεων μεταξύ των εμπολέμων, και αυτό προς αποφυγή νέων εχθροπραξιών...» (από ανάρτηση στη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης φροντίζουν να διατηρούν στην επικαιρότητα το θέμα των προσφύγων στην περιοχή της Ειδομένης με καθημερινές ανταποκρίσεις και ρεπορτάζ (κι έτσι όλοι έμαθαν πού βρίσκεται η Ειδομένη, ακόμη και πώς γράφεται – με Ει και όχι με Η ή με Ι). Βέβαια, το πέρασμα της Ειδομένης ήταν στην επικαιρότητα από τα αρχαία χρόνια, όταν ο Σιτάλκης, βασιλιάς των Οδρυσών Θρακών, εκστράτευσε εναντίον των Μακεδόνων το 429 π.Χ., όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης: «Ο στρατός των Θρακών, εκκινήσας από την Δόβηρον, εισέβαλε πρώτον εις την χώραν, η οποία ήτο προηγουμένως υπό την εξουσίαν του Φιλίππου, και εκυρίευσεν εξ εφόδου την Ειδομενήν…», άρα δεν το ανακάλυψαν ξαφνικά οι πρόσφυγες…
Τα χερσαία σύνορα ορίζονται με τις λεγόμενες "πυραμίδες", μικρές τσιμεντένιες πυραμίδες, αριθμημένες, από τις οποίες ενώνοντάς τες βγαίνει η συνοριακή γραμμή. Εκατέρωθεν αυτής της νοητής γραμμής υπάρχει μια ζώνη που καλείται ΖΑΠ (ζώνη ασφάλειας προκαλύψεως) στην οποία απαγορεύεται η είσοδος χωρίς ειδική άδεια. Εκεί όπου υπάρχουν συνοριακοί σταθμοί η ΖΑΠ διακόπτεται από την ουδέτερη ζώνη, η οποία επεκτείνεται μεταξύ των αντίστοιχων συνοριακών σταθμών. Σε αυτήν τη ζώνη επιτρέπεται η διέλευση και μπορεί ακόμα και να ξεμείνει κάποιος (π.χ. μεταξύ του τελωνείου των Ευζώνων και του αντίστοιχου σκοπιανού, όπου βρίσκονται και τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών).
Όταν υπήρχε εγκατεστημένη στρατιωτική αρχή στον τόπο μας, για την επιτήρηση των συνόρων, τότε η περιοχή σε απόσταση πεντακοσίων μέτρων από την οριογραμμή χαρακτηριζόταν επιτηρούμενη περιοχή, και σε καμία περίπτωση ουδέτερη ζώνη.



Συνεχής ροή λεωφορείων, που μεταφέρουν πρόσφυγες και μετανάστες, καταφθάνουν καθημερινά σε αυτό το σημείο στην Ειδομένη ως μοναδικό σημείο εισόδου (ανεπίσημο) στην επικράτεια των Σκοπίων. Συνολικά έξι σκηνές από ΜΚΟ, 60 χημικές τουαλέτες, κινητή μονάδα περίθαλψης, σκηνές μεταναστών στημένες μέσα στις σιδηροδρομικές γραμμές (έτσι που να σταματάει η διέλευση των τρένων), σκουπίδια παντού. Αστυνομικοί και από τις δύο μεριές των συνόρων και περίπατοι(!) προσφύγων στους δρόμους του χωριού. Ερχόμενος ο χειμώνας τι θα επακολουθήσει;
Η Ειδομένη αποτελεί «ιδανική δεξαμενή ψυχών» στην άκρη της Ελλάδας και μακριά από τα αστικά κέντρα του νομού, η «εύκολη δίοδος προώθησης» μεταναστών και προσφύγων που δεν ενοχλεί κανέναν, σε ένα χωριό ασήμαντο για πολλούς, σημαντικό όμως για μας τους 100 μόνιμους κατοίκους και τους ετεροδημότες μας. Οι μοναδικές φωνές αντίδρασης, οι οποίες εκφράζουν την ανησυχία των κατοίκων, είναι οι φωνές του Δημάρχου Παιονίας και της Προέδρου της τοπικής κοινότητας Ειδομένης, φωνές που δεν ακούγονται ή σκοπίμως αποσιωπούνται.
Η όποια εγκατάσταση, ένας οργανωμένος χώρος με συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας σύμφωνες με τις ισχύουσες διατάξεις για μετανάστες και πρόσφυγες θα έπρεπε να είναι σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από τα σύνορα και το παράνομο σημείου εξόδου θα έπρεπε να καταργηθεί. Εξ αιτίας της αλλαγής της στάσης των Σκοπίων, με το μερικό κλείσιμο των συνόρων, ο αριθμός των εγκλωβισμένων μεταναστών αυξάνεται δραματικά.
Εικόνες με ομάδες τριών έως δέκα ατόμων να περιφέρονται μέσα στον οικισμό της Ειδομένης δημιουργούν το αίσθημα της ξενοφοβίας, ενώ οι κάτοικοι της Ειδομένης, έχοντας επιδείξει εμπράκτως την αλληλεγγύη τους προς τους πρόσφυγες όλο αυτό το διάστημα, εισπράττουν παραβιάσεις ακατοίκητων σπιτιών, μικροκλοπές και καταστροφή στις καλλιέργειες.
Ο σιδηρόδρομος, που πραγματικά ενώνει τους λαούς, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό μέσο μετάβασης των προσφύγων. Να θυμηθούμε ότι οι Έλληνες μετανάστες μας στη Γερμανία μετακινούνταν με την αμαξοστοιχία «Ακρόπολις» απευθείας Αθήνα-Ειδομένη-Μόναχο.
Όσοι πρόσφυγες δε μπορούν να περάσουν με αυτές τις συνθήκες τα σύνορα πρέπει να μεταφερθούν σε άλλα σημεία εξόδου από τη χώρα. Το να περιμένουν αλλαγή της στάσης των Σκοπιανών, την ώρα που υψώνεται άλλος ένας μεταλλικός συνοριακός φράχτης, είναι ουτοπία.

Η Ειδομένη πάντα όριζε το «πέρασμα», όχι όμως και την τύχη της. Έγινε, άθελά της, μέρος του παγκοσμίου προβλήματος μετανάστευσης.
 
«…Και δεν ήσουνα μόνο εσύ που το τίμημα επλήρωνες ακριβά,
αλλά και το μέλλον του κόσμου…»
(Νικηφόρος Βρεττάκος)

Επιμέλεια άρθρου : Ομάδα διαχείρισης ιστοσελίδας της Ειδομένης
Πηγή : Ανώνυμος συντάκτης επιστολής 




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg