Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Απόδραση στα Τζουμέρκα Ηπείρου Αύγουστος 2010 (1ον)



1ον  Απόδραση στα Τζουμέρκα Ηπείρου


Αύγουστος το 2010 στην αναζήτηση λίγης δροσιάς  από  της παραλίες της Χαλκιδικής και ενώ η άδεια μας συνεχίζετε, σκεφτήκαμε να αποδράσουμε από το καμίνι της Θεσσαλονίκης, προς τα ψιλά βουνά της Ηπείρου.
Επισκεφθήκαμε πολλές φορές την Ήπειρο Ιωάννινα-Ζαγοροχώρια-Πίνδο-Βάλια Κάλντα και χωριά Ξεροβουνίου των Ιωαννίνων.



Ιωάννινα και η Λίμνη




 ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΣΠΗΛΑΙΟ

Στην απόδραση μας αυτή, περάσαμε δύο ημέρες  στα όμορφα και παραδοσιακά Ζαγοροχώρια , επισκεφθήκαμε το Φαράγγι του Βίκου  (σε άλλη ανάρτηση μας θα σας περιγράψουμε την εμπειρία μας από τα Ζαγοροχώρια). 


ΓΕΦΥΡΙ ΚΑΠΕΤΑΝ ΑΡΚΟΥΔΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ ΖΑΓΟΡΙΟΥ






  

Το ταξίδι μας συνεχίστηκε την επόμενη μέρα με επίσκεψη στο σπήλαιο των Ιωαννίνων και ακολούθησαν  τα ΥΠΕΡΟΧΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ που βρίσκονται στην πλευρά της Αρτας .


            ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦ. ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ                       ΒΟΡΕΙΑΣ ΠΙΝΔΟΥ-ΑΣΠΡΑΓΓΕΛΟΙ


ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ 
ΠΑΡΚΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΠΙΝΔΟΥ-ΑΣΠΡΑΓΓΕΛΟΙ














18 έως 20 Αυγούστου 2010 ανάβαση στα Τζουμέρκα από την Εγνατία οδό έξω από τα Ιωάννινα για Ηγουμενίτσα, η ταμπέλα γράφει Τζουμέρκα 40 ή 42 χιλιόμετρα ήταν  6 το απόγευμα που πήραμε τον δρόμο της ανάβασης.










Ο δρόμος στενός με πολλές στροφές  εντυπωσιακός  και δεξιά μας ο ποταμός Άραχθος στην βάση τον ψηλών βουνών  με το άγριο φαράγγι να σε προκαλεί δέος και κάποιο αδιόρατο φόβο, η αδρεναλίνη  στα ύψη.
Άρχισε να σουρουπώνει και το άγχος μας κυρίευσε διότι ο προορισμός μας  είναι το ξακουστό Συρράκο όπου θα είναι και το ορμητήριο μας για τα άλλα χωριά την διαδρομή πρώτη φορά την κάνουμε με το αυτοκίνητο.



Κάναμε μία ολιγόλεπτη στάση στον Κέδρο, μπροστά μας και δεξιά του
δρόμου ένα μνημείο με ονόματα και κυπαρίσσια, στο βάθος του φαραγγιού ο Άραχθος που σε προκαλεί δέος , η μαρμάρινη πλάκα γράφει  ότι  έγινε τραγικό δυστύχημα στο Τσίμποβο στις 22 Δεκέμβρη 1958 έπεσε το λεωφορείο στο βάθος της χαράδρας με 29 νεκρούς , έτσι εξηγούνται και τα 29 κυπαρίσσια.

22 Δεκέμβρη 1958 έπεσε το 
λεωφορείο στο βάθος 
της χαράδρας του Άραχθου




Συνεχίζουμε τον ανηφορικό δρόμο προς το Συρράκο, ευτυχώς που δεν συναντήσαμε αυτοκίνητα διότι ο δρόμος δεν χωρούσε δύο μαζί!!!! Και εμείς (δεξιά) του δρόμου μέση, γιατί  έχασκε η χαράδρα, και κάποιος θα έπρεπε να κάνει πίσω!!!!!  Πού;  Δεν υπάρχει εσοχή στο δρόμο!!!!!! 
Μόνο γκρεμός!!!











Επί τέλους ο δρόμος λίγο ποιο φαρδύς, αυτό μας έκανε να πιστέψουμε ότι πλησιάζουμε το Συρράκο πράγματι στο τέλους του δρόμου υπάρχει μία πέτρινη αψίδα και ο δρόμος για τα αυτοκίνητα τελειώνει εκεί!!!






 Αποφασίσαμε να αφήσουμε τα πράγματα στο αυτοκίνητο για 
να δούμε πώς θα λύσουμε το πρόβλημα ζητώντας πληροφορίες.










Μπροστά μας και ψιλά το Συρράκο 700 με 800 μέτρα με τα πόδια 
και έπρεπε να κουβαλάμε όλα τα προσωπικά μας στα χέρια  
ως το ξενοδοχείο!!!!!


Φτάνοντας και περνώντας την αψίδα και τον κατηφορικό πέτρινο  πεζόδρομο και το γεφύρι  και μετά ανηφορικό, το άγχος και το δέος έδωσαν μέσα μας την χαρά και την εφορία συναισθημάτων που μας αποζημίωσαν με το παραπάνω για το χωριό που αντικρίσαμε.









Η πλατεία όλη με φυσική πέτρα και  με μεγάλα 
αιωνόβια και σκιερά πλατάνια.











Φτάσαμε στο Ξενοδοχείο  <<ΤΟ ΣΥΡΡΑΚΟ>> που
 πριν 50-60 χρόνια ήταν το σχολείο του χωριού.




Το ξενοδοχείο "ΣΥΡΡΑΚΟ" με ένα
 καταπληκτικό ασπρόμαυρο
φωτογραφικό αρχείο στους τοίχους του….
 












Η πλατεία του ΣΥΡΡΑΚΟ 
στο χιόνι …"πνιγμένη"!!!!

Τα διάφορα μαγαζιά με την παραδοσιακή λαϊκή 
 τέχνη, η ταβέρνα γύρω από τον πλάτανο,  
και οι άνθρωποι απλοί και φιλικοί.
Είδαμε ότι υπάρχουν αυτοκίνητα στα πολύ  στενά πέτρινα γραφικά δρομάκια, μας είπε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου υπάρχει ο περιφερειακός δρόμος αριστερά και πάνω από την είσοδο του χωριού στην αψίδα!!!! Κατέβηκα με τα πόδια στο αυτοκίνητο και πείρα τον καινούργιο περιφερειακό δρόμο, στενός και σαν φίδι στην πλαγιά του άγριου βουνού, νύχτα πλέον και πολύ δέος!!!!
 Βλέπω πάντα τον γκρεμό δεξιά!!! 3-4 χιλιόμετρα νομίζω είναι έως την πάνω είσοδο στην άκρη του χωριού.
Το αυτοκίνητο μας  είναι στενό και έτσι περάσαμε το στενό δρόμο που οδηγεί κάτω από την  πλατεία σε ένα άνοιγμα που μπορούσαμε να παρκάρουμε.
Ξανά την ανηφόρα με τα πόδια στα γραφικά πέτρινα σοκάκια με τα πέτρινα ανακαινισμένα όμορφα σπίτια.
Ο υπεύθυνος του Ξενοδοχείου φιλικός και πάντα εξυπηρετικός











Ώρα 10 το βράδυ  κατεβήκαμε στην αυλή
 του σχολείου για φαγητό με την εντυπωσιακή θέα.




Επόμενη ημέρα το γραφικό Συρράκο….

















ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ-ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ-ΗΠΕΙΡΟΣ










































ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΗΠΙΝΑΣ


































 


ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΥΣ











ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΠΡΑΜΑΝΤΑ


















ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
 





Δύο ημέρες μετά και αφού γυρίσαμε όλα τα κοντινά παραδοσιακά χωριά και φυσικά και την  Ιερά Μονή Κηπίνας, έπρεπε να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού για τη Θεσσαλονίκη.
Ρωτήσαμε τον φίλο Ξενοδόχο Γιώργο αν υπάρχει άλλος δρόμος επιστροφής διότι από αυτόν που ήρθαμε δεν θέλαμε να ρισκάρουμε το ενδεχόμενο μίας μεγάλης ταλαιπωρίας.
Μας είπε βεβαίως υπάρχει αλλά χρησιμοποιείτε το καλοκαίρι και όχι τον χειμώνα εύκολα και πρέπει να πάμε στους Καλλαρύτες και από εκεί άσφαλτος και φαρδύς δρόμος που σκαρφαλώνει στην κορυφή του βουνού 1905 μέτρα υψόμετρο.
 Ένα κομμάτι του δρόμου 5-10 χιλιόμετρα με χώμα γιατί είναι υπό κατασκευή αλλά βατός και μετά μας οδηγεί σε έναν εντυπωσιακό δασικό δρυμό με Έλατα πεύκα οξιές καστανιές και οδηγεί στην Εγνατία οδό έξω από το Μέτσοβο.



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΣΩ 
ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ & ΥΨΟΜΕΤΡΟ 
1905 ΜΕΤΡΑ -ΧΑΛΙΚΙ-
ΜΕΤΣΟΒΟ




























ΠΡΟΣ ΧΩΡΙΟ ΧΑΛΙΚΙ








 

 
 
Ο φορτωτής στην άκρη του δρόμου για
 τις συχνές κατολισθήσεις
που γίνονται στον δρόμο και την περιοχή…

 
 
Περάσαμε πρώτα τον πολύ στενό δρόμο, (πάλη ένα αυτοκίνητο) και να βρεθούμε έξω από το χωριό Χαλίκι και μετά στης εντυπωσιακές γέφυρες στο βάθος της χαράδρας περνάμε κάτω από αυτές και μετά την ανηφόρα με πάντα καλό δρόμο τώρα που οδηγεί έξω από το Μέτσοβο που εμείς δεν σταματήσαμε, λόγο ότι πήγαμε πολλές φορές αλλά και ότι οι έξυπνοι κύριοι του Δήμου Μετσόβου απαγορεύσανε την είσοδο στο χωριό με αυτοκίνητα!!!!

ΠΡΟΣ ΜΕΤΣΟΒΟ 
Έπρεπε να περιμένουμε τα μικρά λεωφορεία του Δήμου
 για να μας πάνε στην πλατεία του Μετσόβου!! 
Όπως καταλαβαίνετε πάρα πολύς συνωστισμός 
και πολύ φασαρία και διαμαρτυρίες από πολλούς 
ανθρώπους για την απόφαση αυτή του Δήμου.











Οι πάντα …κακοήθεις και γραφικοί άνθρωποι!!!!




 ΜΗΛΙΑ ΜΕΤΣΟΒΟΥ 

Νεροτριβή.....




ΠΡΟΣ ΠΗΓΕΣ ΑΩΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ 






Έτσι εμείς συνεχίσαμε μέσω Μηλιάς Μετσόβου και μέσω Γρεβενών κάνοντας στάση στην Κρανιά Γρεβενών και λίγο έξω από αυτή διασχίζοντας πάντα μεγάλο δρυμό της Πίνδου, Βάλια Κάλντα φτάνοντας στο γνωστό μας Ξενοδοχείο πάνω στο δρόμο μέσα στο δάσος στη φύση και δίπλα στο ποτάμι, το Ξενοδοχείο <<LA MOARA>>
Η κουζίνα του παραδοσιακή με εκλεκτούς μεζέδες και με ευχάριστο περιβάλλον μέσα στη φύση και προ πάντων μακριά από την φασαρία και βουής της πόλης.
 

ΚΡΑΝΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ  ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ LA MOARA









 Αργά το βράδυ επιστροφή στη Θεσσαλονίκη μας την..... κούκλα!!!

Επιμέλεια-φωτογραφία:Παύλος Π.Νούνης


 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg