Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Πρώτη Σερρών : 28η Οκτωβρίου 1940 Συγκλονιστική συνέχεια αφήγησης μνήμη και γραφή από τον αγαπητό μας Κώστα Π. Γιαννούση















Κώστας Γιαννούσης


Όχι φίλοι μου, δεν γράφω ( λάθος) είναι η Ιστορική μέρα για
την Πατρίδα μας, όλοι  το ξέρουμε!
Την χρονιά που περνούσαμε ,είχαμε πάρα πολλές προκλητικές,
ενέργειες από την Ιταλία ,του Μουσολίνι ,το κυριότερο ο
τορπιλισμός ,του Πολεμικού μας θωρηκτού "Έλλη" στις 15/8/40,στο λιμάνι της Τήνου.......
Επίσης η Ιταλοί ήταν στην Αλβανία από τις 7/4/39,και έτσι είχαμε  ένα μέλος του "Άξονος" στα σύνορα μας.
Επομένως ,αφού ο Χίτλερ πέρασε όλα τα κράτη της 
Ευρώπης, εκτός της Αγγλίας, κάποτε θα ερχόταν και 
η σειρά της Ελλάδας.
Η τότε,Κυβέρνηση Μεταξά, δεν στέκονταν με τα χέρια στις
τσέπες, γινόταν προετοιμασίες ,για άμυνα, απογραφή ,από
τροχοφόρα, υποζυγίων , εφέδρων ,διευθύνσεων κτλ. κτλ.!
Την χρονιά εκείνη ,του Αγίου Δημητρίου ήταν ημέρα
Σάββατο ,στο χωριό υπήρχαν πολλές οικογένειες με κάποιον
Δημήτριο ( Μήτσιο, Τάκη ,Δημητρούλα ) τα κρασιά ήταν στα
βαρέλια,το τσίπουρο,το ίδιο, κέφι υπήρχε, λεφτά, επίσης τα
καπνά πουλιόταν με πολύ καλές τιμές, έτσι η γιορτή συνεχίστηκε μέχρι και την Κυριακή, (αξέχαστα χρόνια ).

Την Δευτέρα 28η είχαμε σχολείο, πήγαμε κανονικά ,όλοι μας αλλά παράξενο πράγμα,η ώρα περνούσε και κουδούνι δεν χτυπούσε, για προσευχή;
Τελικά μας μάζεψαν στις τάξεις μας,στην δίκη μας ήρθε
η Δασκάλα μας δεσποινίς Ελενίτσα, με το χτένισμα ρολό τα
μαλλιά της και δακρυσμένη ,μας είπε με απλά λόγια ότι
είχε γίνει, και έφυγε .

Τότε ήρθε και ο άλλος μας Διδάσκαλος ο Γεώργιος Παπαευστρατίου,(δασκαλούδι ) τον φωνάζαμε γιατί ήταν μικρόσωμος,μας είπε ότι το σχολείο κλείνει γιατί  φεύγουμε
για το μέτωπο, γενική επιστράτευση.
Αλλά και από φόβο μήπως μας βομβαρδίσουν οι Ιταλοί,όπως είχαν κάνει κιόλας στην Αθήνα-Πειραιά κτλ. δεν έπρεπε να μαζευόμαστε πολλοί μαζί!
Ο μακαρίτης Διευθυντής κ Γωβέτας μας είπε πέντε κουβέντες
και γρήγορα φύγαμε όλοι η μαθητές για τα σπίτια μας.
Εν τω μεταξύ το χωριό είχε αναστατωθεί ,όλος ο κόσμος κατέβηκε στην αγορά,γέμισαν τα σίδερα του Λάκκου από
την Κοινότητα, μέχρι του Κότλη το σπίτι κόσμο, πολλοί έφευγαν για να πάνε να καταταγούν όπου το φύλλο πορείας, τους είχαν δώσει προ πολλού και έγραφε.
Μερικοί οδηγούσαν τα επιταγμένα  ζώα τους ,στον Σ.Σ. Αγγίστας.
Οι χωροφυλακή του χωριού έστελνε τους επιστρατευμένους
στον Σ.Σ. Αγγίστας .

Έφευγαν ,πατεράδες ,αδέλφια ,θείοι Αρραβωνιαστικοί, 

γείτονες γνωστοί, αγκάλιασμα, τα …δάκρυα .
 
Φιλιά λυπημένα πρόσωπα ,τρομερά πράγματα.
 
Η χωροφυλακή έδιωχνε το πλήθος να μην είναι συγκεντρωμένο

από φόβο βομβαρδισμού.
 
Βράδιασε και το χωριό πάγωσε από τα γεγονότα εκείνη της
 
Δευτέρας, τα κοινοτικά φώτα στους δρόμους δεν άναψαν
 
τα παράθυρα στα σπίτια δεν έπρεπε να φέγγουν .
 
Συσκότιση ,στους δρόμους αλλά και στις ψυχές των 

ανθρώπων.
 
Είχε αρχίσει το μαρτύριο, που θα διαρκούσε τέσσερα -πέντε
  
χρόνια ,πάνε οι χαρές ,η ζωή άλλαξε για πάντα πάνε και
 
τα σχολεία .

Ιδιαίτερα στην Αν. Μακεδονία -Θράκη, γιατί
δοθήκαν στου Βούλγαρους από τον Χίτλερ.!!
Αλλά αυτή είναι άλλη τραγική Ιστορία για τον
τόπο που γεννηθήκαμε !!!!!!!
 

Σχόλιο του blog:


Κώστα μου συγκλονιστική πραγματικά η αφηγηματική
σου εμπειρία στα παιδικά και πολύ δύσκολα χρόνια της κατοχής....
θα φροντίσω να την μεταφέρω στην ομάδα για να 
θυμηθούν οι παλαιότεροι...όσοι 
βέβαια διαβάζουν σε αυτή την ηλικία το ....Facebook και βέβαια εμείς οι νεότεροι να μάθουμε από το παρελθόν για να βαδίσουμε στο...μέλλον....
είναι η ιστορία του τόπου μας....οι ρίζες μας....
Ευχαριστώ προσωπικά για την αφήγηση σου αυτή...
Ελπίζω να συνεχίσεις να μας συνεπαίρνεις με τις εμπειρίες
σου της ζωής από την κατοχή ως σήμερα...


Ευχαριστώ πολύ για το συγκλονιστικό σου 
αφήγημα Κώστα μου.


Χρόνια Πολλά με υγεία και υπομονή..


Παύλος Π.Νούνης


Υ.Γ: η ορθογραφία του κειμένου άψογη 
όπως πάντα Κώστα μου….



Επιμέλεια-έλεγχος κειμένου :Παύλος Π.Νούνης

 


 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg