Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Πρώτη Σερρών : Ντοπιολαλιές- "Άμα σι έρτουν τα γιράματα….." του μόνιμου συνεργάτη μας Παναγιώτη Δασκαλούδη




Σχόλιο: Η επιλογή των φώτο και των σκίτσων
είναι επιλογή του blog




Παναγιώτης Δασκαλούδης
 
Προυί προυί, Κώτσιος Γιώρης κι Μήτσιους, 70άρδεις κι παραπάν όλνοι, κάνταν ζντου καφινέ κι μουχαμπέτχιαζαν για τα χρόνια που πέρασαν κι τα κουσούργια που ζ βρήκαν….
-Αφήστει……ήλιγει η Κώτσιους…… Μι σι έρτουν πρώιμα τα γιράμτα, είνει πουλύ ζόρι….. Να… απρουχτέ, ήρτει του αγκόνι μ, είχει ένα βιβλίου κι μι ρουτούσει να του πω τι έγραφει σι ένα μέρους, ιγώ ίτσι δε μπουρούσα να δγιώ, όλα τα γράμματα θα μυρμήγκια τα έβλιπα, δε μπουρούσα να τα δγιαβάσου ίτσι……. Πχοιός, ιγώ,…..που ήμαν πρώτους στου κυνήγι, που άμα σμάδιβα απού ντη πχιάτσα, σ Αλουβίτσεις να ήταν του πλί, του ξιπούπλιζα μι ντη μία…… Άτιμα γιράματα, ……άμα δεν χτάειζ, τρανό είνει του κιντέρι…….
-Συ αυτό λες……ήπει η Γιώργης…… Ιγώ να δγεις, πόσου χειρότιρα φύρανα….. Προυχτές πήγαμει ζντου γιατρό….. Τότις απού ήθιλαμει να πάμει στου γιατρείου τ, τότεις βρήκει να χαλάσει του ασανσέρ…… Άντει τώρα να κάνς γκαηρέτι, να πας ζτου τρίτου όρουφου μι τα πουδάργια…… Μον που του σκέφκα, άρχησα να ζμπαραλιάζου……Άρχισαν να τρέμουν τα πουδάργια μ, έχασα του χρώμα μ, του μνιαλό μ σιασίρτσει, αλλά κι τι να κάνου……έπρειπει να πάου, δε γίνταν αλλοιώς….. Κίνσα, άρχισα να ανιβαίνου τα σκαλουπάτχια, αμ κείνα αμπίτστα ήταν……Ανέφκα, ανέφκα, ανέφκα, άρχισα να λαχανιάζου, μι ανέφκει η πίεση, ίδρουσα έγινα μούσκιμα, τα πουδάργια μ έτριμαν, κόπκα ντιπ, κι όταν έφτασα στου ιατρείου, σια ζαμακώθκα ζντη καρέκλα, πλια δε ταράθκα ίτσι, μέχρι που ήρτει αράδα μ κι μπήκα στου ιατρείου…… Τρώμαξα να συνέρθου….Πχοιός, ιγώ, που όταν ήμαν νέους, όλου μι του γκουσί πλαλούσα, στου πιρπάτμα κανένας δε μι έφτανει, πλάλιμα όλη ντη μέρα κι πουδαρόδρουμουν αλουγάργιαστουν….. Κι τώρα, τα πουδάργια μ γίνκαν θα κλούτσεις, μι του ζόρι σχιούμει, γίνκα κούπους……. Άτιμα τα γιράματα, άτιμα……
-Ιγώ ρε πιδγιά…..είπει κι η Μήτσιους…… Απρουχτέ, να δγείτει τι έγινει κι κατάλαβα ότι άρχισα να ξιχνώ…..Κατά του απόγιμα, κει που σχιούνταν η Μαριγούδα στου καμαρούδι, εεε……έβανει ντη καρέκλα να φτάσει ένα αγκιό απού του ντουλάπι κι έτσι όπους ντην είδα, φάνκει λίγου του βρακί τς κι αρέσκα….. Πήγα κι γω πχιο κουντά τς, κι άρχισα να ντη πασπατέβου τα κουλιά τς…… Κι τότις η Μαριγούδα γύρσει κι μι είπει….. Αρέ αζγκ΄νη Μήτσιου…… απού του προυί σήμιρα, όλου αυτό γίνητει….αμάν πλια, μι ξιτίναξεις……πέντι φουρές έκαναμει ντη δλειά…..νισάφι πλια, δεν χόρτασεις;…….. Τι να πω ρε πιδγιά, τότις κατάλαβα ότι τα γιράματα μι χτύπσαν στου μνιαλό…… Πχοιον, ιμένα που δε μι ξέφιβγει τίπουτα, όλα τα θμούμαν, ήξιρα όλη ντη προυπαίδια απόξου κι ανακατουτά, …. θμούμαν τόσα κι τόσα….. Κι να δγεις πως ντη λεν αυτήνα ντην αρρώστεια,….. Αλτσχάημιρι μι φαίνητει, που σι κάνει να μη θμάσει…… άτιμα γηράματα…..



Επιμέλεια: Παύλος  Π.Νούνης
 

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg