Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Πρώτη Σερρών: Άρθρο του αγαπητού μου φίλου Παναγιώτη Δ. Κασάπη: Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ή ΦΕΥΓΕΙ;



Αποτέλεσμα εικόνας για η ελπίδα   ερχεται; 

η εικόνα προφίλ του Παναγιώτης Κασάπης
Παναγιώτης Κασάπης 

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ή ΦΕΥΓΕΙ; 
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ. Δ. ΚΑΣΑΠΗ
Ένα από τα έμφυτα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κάθε ανθρώπου είναι η ελπίδα. Είναι η κινητήριος δύναμη που ωθεί τον καθένα μας προς τα μπρος, προς την πρόοδο και την ευημερία. Είναι αυτή που αναπτερώνει το πεσμένο ηθικό μας, που ζωντανεύει τις αισθήσεις μας και μας δίνει κουράγιο για νέες προσπάθειες και αγώνες. Ο άνθρωπος χωρίς ελπίδα είναι καταδικασμένος σε μαρασμό, με πλείστα όσα ψυχολογικά και υπαρξιακά προβλήματα. Βαδίζει σε μονοπάτια απελπισίας, αισθάνεται παραγκωνισμένος, αδικημένος και κατρακυλά στις εσχατιές της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής. Μπορεί χωρίς να το θέλει να αλλοιώσει τις οικογενειακές- κοινωνικές του σχέσεις, να αλλάξει χαρακτήρα, να μετατραπεί σε ένα φοβισμένο, νευρικό και δυστυχισμένο άτομο. Τους Έλληνες πάντα τους χαρακτήριζε η ελπίδα, γι’ αυτό και κατά τον ρουν της ιστορίας έγιναν επαναστάσεις και αγώνες για ελευθερία, δημοκρατία, πρόοδο και καλύτερη ζωή. Χύθηκαν ποτάμια αίματος για μια πατρίδα με μέλλον, για ισότητα και προκοπή. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, η ελπίδα που καθρεφτίζονταν στο χαμογελαστό πρόσωπο του Έλληνα, έχει υποσταλεί από τον ιστό της ύπαρξής του. Το χαμόγελο στράβωσε στο στόμα του και αντικαταστάθηκε από γκριμάτσες δυσφορίας και απελπισίας. Τα προεκλογικά συνθήματα για εκσυγχρονισμό, μεταρρύθμιση, ελπίδα και σκίσιμο μνημονίων έμειναν κενά λόγια άνευ αντικρίσματος, αντικαθιστάμενα από μέτρα σκληρής λιτότητας που πτωχοποιούν περαιτέρω τους ευκολόπιστους και τρεφόμενους από φρούδες ελπίδες Έλληνες. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα… που σαν στίχοι ακούγονται ωραία στο τραγούδι του Γιώργου Νταλάρα, έγιναν παράπονο, οργή και πόνος στην καρδιά και στην ψυχή μας. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν και ας κρατήσουμε αναμμένη την μικρή σπίθα της ελπίδας που υπάρχει ακόμη μέσα μας. Ευτυχώς σε μένα μου έμειναν δύο Ελπίδες που κανείς δεν μπορεί να μου τις πάρει παρά μόνο ο θεός. Η μία είναι η μάνα μου και η άλλη η κόρη μου με το ωραίο όνομα: ΕΛΠΙΔΑ….


Το σκίτσο επιλογή του blog…..

Επιμέλεια: Παύλος Π.Νούνης
 

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg