Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Θεσσαλονίκη : Χαστούκι του Απόστολου στο Δ.Σ. του Δήμου λίγες ημέρες πριν τον χάσουμε Για πάντα!!!!! "Ζω πέντε ημέρες ως ΑμεΑ. Φτιάξτε ράμπες για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες"

Απόστολος Χαρουπάκης, Ένας ταξιδευτής του κόσμου.

Μαΐου 9, 2017
Από

Δεν τον χωρούσε ο τόπος τον  Απόστολο. Δεν ήθελε  να νοιώθει  γύρω του τοίχους, τοίχους που τον  φυλάκιζαν και περιόριζαν τους ορίζοντες του.  Οι τοίχοι της Λυγαριάς  ήταν πολύ  μικροί για να τον κρατήσουν, ώσπου  μια μέρα τους προσπέρασε λέγοντας ,  «Μάνα θα πάω στα καράβια!». Και έφυγε μακριά.

Απ’ το κακό και τ’ άδικο διωγμένος, όπως  έσφιγγε τα δόντια του από την ανέχεια, έτσι έσφιξε  μέσα στην εφηβική  του γροθιά  το χώμα της γενέθλιας γης, της Λυγαριάς Σερρών, και το πέταξε κάτω μαζί με την φτώχεια που κουβαλούσε. Τότε που την νύχτα  έπεφτε νωρίς για ύπνο  από την κούραση, αλλά και για να ονειρευτεί τον κόσμο που ήθελε, τον κόσμο που ήθελε  να ταξιδέψει.

Στη  μοναξιά και την κουραστική δουλειά της ναυτικής ζωής, όταν τα μεγάλα κύματα ανασήκωναν το πλοίο ψηλά στον ουρανό και κρεμιόταν  σε θεόρατα ύψη, ο Απόστολος δεν τρόμαζε, γιατί το έβλεπε σαν  μια  ευκαιρία για  να κοιτάξει τη στεριά με άλλο μάτι. Και όταν σιωπηλοί μέσα στις κρυφές τους μαύρες σκέψεις, οι άλλοι ναυτικοί ανέμεναν  το επόμενο κύμα, ο Απόστολος χάραζε μέσα στο μυαλό του τα επόμενα  σχέδια του για την στεριά.

«Φύγε!» σου είπε η θάλασσα «Εσέ σου πρέπει στέρεα γη». Αφού ταξίδεψε σε όλες τις θάλασσες κι έμαθε σε αυτήν  να περπατά  πάνω στη γη «σωστά»,  σκούπισε τη θάλασσα που έσταζε πάνω του και βγήκε στη στεριά.

Η ήρεμη θάλασσα  δεν έβγαλε ποτέ επιδέξιους ναυτικούς. Έτσι και η  ζωή για τον  Απόστολο δεν ήταν ποτέ ήρεμη, είχε φουρτούνες και φουρτούνες με πολλά μποφόρ. Πήρε  του καιρού τ’ αλφαβητάρι όμως  και τις εμπειρίες του γρήγορα τις μετέτρεψε σε γνώσεις και την  ωρίμανση των χρόνων, σε στέρεα  σκέψη, εδραιωμένη σε  μια λαϊκή  σοφία που χαιρόσουν να την ακούς με την βαριά σερρέικη προφορά του Απόστολου.

Δεν άφησε δρόμο για δρόμο στη στεριά, σε όλη την Ευρώπη και ακόμα μακρύτερα,  να μην τον περπατήσει, με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά. Σκυμμένος στο τιμόνι της νταλίκας του άνοιγε και τους δικούς του.

Με το ίδιο πάθος που τον διέκρινε,  σκυφτός στο γραφείο έβγαζε  τα δρομολόγια της εταιρείας του και χάραζε τα νέα του σχέδια με το δημιουργικό του δαιμόνιο.  Τότε που η αγαπημένη του Βίκυ του έλεγε «τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει».

Έτσι μπήκε σε  άλλους παράλληλους ο Απόστολος, σε αυτούς που ποθούσε και σχεδίαζε. Και εκεί δεν ξέχασε κανέναν. Δεν υπήρχε συνάνθρωπος που βρέθηκε σε ανάγκη και ο Απόστολος να μην τον προσέτρεξε. Δεν υπήρχε σύλλογος που να χτύπησε την πόρτα του και να μην την άνοιξε.

‘Αλλά «νωρίς μπατάρισε ο καιρός» και  χάλασε για τον Απόστολό μας και τον πήρε για εκείνο το στερνό ταξίδι και τώρα μια πικρία ανείπωτη μας ματώνει .

Η ζωή ήταν σκληρή, αλλά και γλυκιά για τον Απόστολο. Ήταν  ένας καημός και ένας έρωτας. Ένας έρωτας για την Βίκυ, για τα παιδιά του, για την δουλειά του, για τους φίλους του, για τη ζωή.

Και τώρα με φυλαχτό τα λόγια της αγάπης όλων μας, «ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό με την ελπίδα μόνο και τη χάρη…».

Απόστολε, Αγαπημένε φίλε, εσύ ξέρεις από ταξίδια.

Αντίο!

http://www.oraiokastronet.gr/?attachment_id=42267 

Σχόλιο του blog:
Ο Απόστολος συγκλονίζει με την παρουσία του στο Δημοτικό Συμβούλιο...λίγες μέρες πριν φύγει από κοντά μας για πάντα!!!!!!

"Ζω πέντε ημέρες ως ΑμεΑ. Φτιάξτε ράμπες για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες" παρέμβαση δημότη στο Δ.Σ του Ωραιοκάστρου 

"Ζω πέντε ημέρες ως ΑμεΑ. Φτιάξτε ράμπες για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες"  παρέμβαση δημότη στο Δ.Σ του Ωραιοκάστρου 

Βρήκε το κουράγιο, τη δύναμη και τη διάθεση να έρθει στο δημοτικό συμβούλιο για να δείξει στο σώμα των αιρετών το «δάσος και όχι το δέντρο» (παρομοιάζοντας τον εαυτό του μεταφορικά ως το δέντρο), και να ζητήσει τον σεβασμό της καθημερινότητας των ατόμων με κινητικά προβλήματα στην περιοχή που ζει. 
Ο Απόστολος Χαρουπάκης, ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος, ιδιαίτερα αγαπητός επιχειρηματίας στην κοινωνία όχι μόνο του Ωραιοκάστρου αλλά και ολόκληρης της Θεσσαλονίκης, ήρθε στο τελευταίο Δ.Σ πάνω σε ηλεκτροκινούμενο αμαξίδιο για να περιγράψει τη «βάρβαρη» καθημερινότητα που ζει «πέντε ημέρες τώρα ως ΑμεΑ» -όπως είπε-, τονίζοντας ταυτόχρονα πως ο καθένας από εμάς μπορεί να βρεθεί σε παρόμοια θέση. 
Ζήτησε ράμπες για ελεύθερη προσβασιμότητα στα καταστήματα του Ωραιοκάστρου, έκανε έκκληση στη διοίκηση να σταθεί στο πλευρό των συνανθρώπων μας με κινητικά προβλήματα, και παρακάλεσε για την ευαισθησία όλων έτσι ώστε να πάψουν να υπάρχουν πεζοδρόμια με εμπόδια, κατειλημμένα από αυτοκίνητα που δυσκολεύουν την ανεξάρτητη μετακίνηση ατόμων με κινητικά προβλήματα.

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Ωραιοκάστρου τόνισε ότι υπάρχουν ράμπες στο Ωραιόκαστρο, σε αναφορά της αντιπολίτευσης για δημοτική αστυνομία απάντησε πως δεν ήταν εφικτό να ξανασυσταθεί, και κατέληξε πως ο δήμος θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να καλυτερέψει την καθημερινότητά τους. Μια καθημερινότητα που όφειλε η διοίκηση να έχει φροντίσει εδώ και πολύ καιρό τώρα, έπρεπε να έχει κάνει ήδη το αυτονόητο, να έχει δώσει τις λύσεις που πρέπει για να μπορούν να μετακινούνται ανεμπόδιστα τα άτομα με κινητικές δυσκολίες.

 

 

 

Πάλεψε σκληρά αλλά έχασε τη "μάχη" για τη ζωή ο Απόστολος Χαρουπάκης

 

Πάλεψε σκληρά αλλά έχασε τη "μάχη" για τη ζωή ο Απόστολος Χαρουπάκης 

Έχασε τη μάχη για τη ζωή που έδινε το τελευταίο διάστημα χτυπημένος από την επάρατο νόσο ο Απόστολος Χαρουπάκης. Ήταν άνθρωπος χαμηλών τόνων, σοβαρός, κιμπάρης και πάντα με το χαμόγελο στο στόμα. Η παιδεία, ο ευγενικός του βίος, η προσωπική και οικογενειακή του αξιοπρέπεια είναι αυτά που μένουν και πρέπει να μείνουν εντυπωμένα πάντα στη μνήμη μας.
Θερμά Συλλυπητήρια και Κουράγιο στην οικογένεια
......................
Ο Απόστολος Χαρουπάκης γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1957 στη Λυγαριά Σερρών. Παιδί του ορφανοτροφείου Αριστοτέλης Θεσσαλονίκης. Σπούδασε μηχανικός σε τεχνική σχολή της Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στη συνέχεια για 5 χρόνια ως μηχανικός στο εμπορικό ναυτικό. Με την επιστροφή του στην πατρίδα από τα υπερατλαντικά ταξίδια γνώρισε την γυναίκα του Φρειδερίκη Πασίνη με την οποία απόκτησε 2 παιδιά, την Λαμπρινή και τον Ζήση. Στη συνέχεια εργάστηκε ως οδηγός σε φορτηγά και λεωφορεία. Κατόπιν ασχολήθηκε με τον τομέα της μεταφοράς ως εκπρόσωπος της εταιρείας SHENCKER A.E. Ως νέος με ανησυχίες, αλλά και με πεποίθηση για επιχειρηματική δραστηριότητα δημιούργησε το 1990 την πρώτη του εταιρεία με την επωνυμία SALONICA TRANSPORTS και με ειδίκευση στις μεταφορές των conteiners. Ο δρόμος προς τη δημιουργικότητα πλέον είχε ανοίξει. Στην συνέχεια δημιούργησε τις εταιρείες: MACEDONIAN TRANSPORTS ΔΙΑΜΕΤΑΦΟΡΕΣ BALCAN LOGISTICS ΕΠΕ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΙΣ ΔΙΑΝΟΜΕΣ, καθαρά οικογενειακές επιχειρήσεις και στις οποίες εργάζονται κατά περιόδους από 50 έως 100 άτομα. Ασχολήθηκε παράλληλα με τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ στον οποίο ήταν πρόεδρος.

http://www.politesoraiokastrou.gr/oraiokastro/item/6335-apologia-xaroupakis-katelikse-oraiokastro.html 

Σχόλιο του blog: 

Καλό ταξίδι φίλε μου δεν θα 

σε λησμονήσω ποτέ!!!

Επιμέλεια :Παύλος Π.Νούνης 

 photo signature_zpsd2a79fd8.jpg